چه زود گذشت

چه زود گذشت برای با هم بودن و برای با هم سوختن

چه زود گذشت بی قراری دیدارمان

چه زود دستانت از درخشش نوازش به تیرگی بی مهری عادت کرد

و لبخند غبار سایه ی سردی از جلوه ی بودنت را نشانم داد

چه زود نشان کوچه باغهای خاطره را فراموش کردی

چه زود قرارمان را آفت پژمردگی زد

چه زود در بیشه ی تو آهوی سرگردانی که به تو پناه آورده بود رانده شد

چه زود بی قرار تنهایی شدیم و چه زود همراهیمان گذشت